Znowu widzę pułkownika B. — olbrzymia kupa płynnych świń wylała mu się z lewego oka, które zniekształciło się przy tym w sposób potworny. Scena teatralna — na niej potwory sztuczne. Ohydny świnio ryj w zielonej konfederatce z piórkiem. (Witkacy, Peyotl)
Facebook hyperreal Twitter hyperreal Kanał RSS neurogroove

REKLAMA

Nie spodziewałem się, że ten karton rozwinie skrzydła w taki sposób- kiedy brałem go ostatnio było naprawdę dziwnie, ale niezbyt mocno wizualnie. Tym razem proporcje jak gdyby się odwróciły. Kiedy patrzę w wodę refleksy świetlne układają mi się w coś co jest zgniecionym plastrem miodu. Wszystkie te sześciokąty mienią się dodatkowo złocistym kolorem co czyni ich niesamowitość .... bo ja wiem ... niesamowiciejszą ?
Nagle uświadomiłem sobie o co chodziło i głośno krzyknąłem - "kocham!". Moja podróż w jednej chwili całkowicie się zmieniła. Miałem ogromną ochotę wyznać miłość każdej istocie na ziemii - podjąłem więc odpowiednie kroki i napisałem Zdziśkowi że go "straszliwie kocham", wyznałem też bezgraniczną miłość mojemu kotu, który z przerażenia uciekł gdzieś czym prędzej.
Patrzę na biurko – w tym momencie rzeczywistość rozdziela się na warstwy wzdłuż niewidocznego na co dzień wymiaru. Z obrazu zostają tylko neonowe krawędzie – takie szkice szkieletowe mojego pokoju pojawiają się w jaskrawych barwach w każdej z tych warstw, każda różni się nieco od sąsiadujących, widzę trójwymiarowe przekroje przez czterowymiarową strukturę szałwiowej przestrzeni.
Zamiast spodziewanego błysku brunatnych kryształków, z pazłotka powitał mnie jednak widok żółto-zielonego kartonika. Pustka w głowie, wiadro lodu w żołądku, wypieki na policzkach...
"Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz." I Moj. 2: 16-17

raporty

najnowsze

Zawartość serwisu NeuroGroove jest dostępna na licencji CC BY-SA 4.0. Więcej informacji: Hyperreal:Prawa_autorskie
© hyperreal.info 1996-2016
design: Metta Media